Where Are Your Yagbols, Superman?

by Yas Jayson Friday, September 11, 2009 19 palagay

Lampas isang taon kang naduwag? Taena. Anung dahilan mo? Kasi nawalan ka? Sinong hindi nawalan? Ako din naman eh. Mas marami ngang nawala sa akin kung tutuusin. Pero nagmukmok ba ako ng mahabang panahon? Akala ko ikaw ang nagturo sa amin maging matapang. Ngayon ko na sayo sasabihin. Ayoko sa sa'yo. Ayoko sa duwag.

Di kita kinakausap. Ayokong kausap ang duwag. Hanggat kaya kong wag kang makita, ginagawa ko. Tangna yan kase, bakit kasi bawal kayong pangaralan? Bakit hindi pwedeng magbigay ng payo ang mga bata sa mga nakakatanda? Sino bang may sabing lagi kayong tama? Nababanas ako. Gusto kitang sigawan. Pero dahil anak mo ko, hindi na lang kita kinakausap. Hindi na lang kita pinapakelaman. Duwag ka at napako na lang ang pagiging tatay mo sa bahay. Wala. Nawalan ako tiwala sa'yo. Di ako naniniwala. Ayoko sa duwag.

Ako ang nawalan ng nanay at matalik na kaibigan. Nawalan ako ng pagkakataong tumupad ng pangarap. Nawala sa ritmo mundo ko. Nawalan ako ng gana. Umayaw akong magpari. Naduwag akong pumasok ng seminaryo. Pero nagreklamo ba ako sa'yo? Narinig mo ba kong nagmalaki ng kinikita ko? Wala kang narinig sa akin. Di mo ko narinig na nagreklamo. Ikaw anung nawala sa'yo? Nawalan ka din ba ng pagkakataong maging normal na batang gustong umabot ng pangarap? Akala ko di kalaunan eh titigil ka na sa pagkasalampak mo sa tanginang kalungkutan na yan. Isang taong mahigit. Yun pa din ang dahilan mo. Babang luksa. Walang kwenta.

Minsan nagkataon na natanong kita kung anu nang ginagawa mo. Ako pa ang nagmukhang masama amputa. Ako pa naging suwail. Nagmukha pa tuloy akong bastos. Hindi ba kayo pwedeng tanungin ng mga sensitibong bagay? Wala. Nawala na ang superhero ko. Nawala na si Superman.

Buong kamusmusan kong si Mama lang ang kasama ko. Wala akong tatay kasama lumaki. Naiintindihan ko pa nun kung bakit wala ka sa mga malalaking balikbayan boxes na dumarating sa bahay. Pero ngayon, hndi ko maisip kung bakit wala ka. Kung bakit sa dinami-dami ng plano mo, wala kang tinutupad. Buong akala ko, magiging sidekick mo ko sa mga plano mo. Wala. Nang-iwan ka sa ere. Madaya ka. Isa kang malaking duwag. Ayoko sa'yo. Ayoko sa'yo to the nth time.

Di kita kayang kausapin. Di kita kayang pagalitan. Gusto kong sigawan ka. Pero tulog ka sa katotohanan at bulag ka sa realidad. Nakuntento ka na sa katahimikan ko. Wala kang nararamdaman. Takot ka. Ayoko sa yo.

Gusto kong magalit sayo ng bonggang bongga. Pero dahil tatay kita, mahirap para sa akin ang lapitan ka. Di mo alam kung gaano ako kalungkot sa mga nakikita ko. Ayoko nito. Pero hanggat di ka nagigising, walang mangyayari. Walang magbabago.

Kelan babalik sa eksena ng totong buhay? Kapag sisenta anyos ka na? Kapag napariwara na ang mga buhay natin? Ambilis mong sumuko. Ang dali mong ding masaktan. Parang ikaw ang nalulugi sa mga nangyayari.

Galit ako sa kaduwagan mo. Wala kang bayag.

Ngayon ko kailangan ng kakampi. Parang awa mo na. Ibalik mo si Superman ko.