Boss, malapit na yata akong sumuko bilang superhero. Text ko kanina sa teacher ko sa Economics nung high school.
'Whenever you feel weak, remember those who make you strong and whenever you start to doubt your self, remember those who believe in you.' That was your text to me when I was so down. Now I am returning the message to you.
Kapalit ng maraming panahon at taon na naitago ko ang lahat ng pighati ang araw na to. Bakit di ko magawang umiyak?
Dalawa't kalahating oras akong tulala sa Moonleaf. Parang dalawa't kalahating siglo.
Di ko na hawak ang mga oras na sumunod. Sumuko ako.
4 palagay:
Sa mga ganitong pagkakataon, madalas nagagawi sa isip ko ang katotohanang tao lamang ako. Likas na may mga pagkukulang, nababaybay ng mga kahinaang ako rin ang may akda. Sa pag-iisa malimit magbadya ang tukso.
Kapit lang! :)
magpakatatag ka lang..
now i know. whatever you're going through, i'm just here. still here. we'll see each other one of these days.
Post a Comment