Ikatlong Bahagi: Dapit-hapon ng isang kwento

by Yas Jayson Sunday, October 02, 2011 6 palagay amor ordinem nescit the few things i hold on to

Huli kitang nakasama noong nakaraang linggo. Suot mo ang paborito mong shorts na pang-alis, nandun pa rin ang mantsa ng bolpen na kagagawan ko. Isang bagay lang ang nakapanibago sayo nung gabing yon. Magaling na ang sugat na tinahi sa kaliwa mong pisngi. Nakakalibog nakaka-ibig ka na ulit ngumiti. May sugat ako ngayon sa braso, naalala ko tuloy ang mga binili mong band aid. Isang kahon ng kulay yellow. At isa pang kahon na kulay blue. Ako nagpapalit ng takip sa tahi mo kapag dumarating ka. Wala, naalala ko lang.

Pano ba wakasan ang isang magandang mailking kwento? Sa pagwawakas ba ng isang talata natatapos ang isang magandang kasaysayan? Pinipilit kong alalahanin ang mga detalye. Siguro sa tagal ko na ring nahumaling sa mga ala-ala mo, nawala na ang orihinal na bersyon ng mga nangyari.

Kailanma'y di naging isyu sa akin ang kung sino ka. Kuntento ako sa payapang binibigay sakin ng katahimikan tuwing magkasama tayo. Nangako akong iibigin kita kasama ng mga bagahe mo. Pero may dapat kang simulan. May dapat kang ayusin. At ako, may kailangan akong tapusin.

Pero higit kaylanman, hindi ko kakalimutan ang aking Setyembre.

Kaya, paano nga tinutuldukan ang isang maikling kwento?

Sa salitang di hihigit sa sandaan, ganito kita iniwan.

Marami ka pang dapat matutunan, A. Kung paano ko natagpuan ang pag-ibig na sayo ko lang naramdaman, gusto kong mahanap mo ang sarili mo sa paraang ikamamangha mo. Ayokong dumating ang araw na magsisi ka dahil sa mga sinasabi ko. Hanapin mo kung sino ka at saan nahahagilap ang hiwaga at panatag ng isang malayang pamumuhay. Iba ang ikaw na nagpapanggap at ang ikaw na haharap sayo salamin. Walang dapat magsabi ng kung sino ka. Kaya hahayaan kitang hinahunin ang sarili mong unos. At ako pipiliting lumikha ng pag-ibig o maghintay depende sa agos at takbo ng buhay.

Ikaw ang pag-ibig ko sa panahon ng tag-ulan. Ikaw ang nagmulat sa akin sa payapang taglay ng paghihintay sa pag-tila nito, sa ligaya ng paglusong dito. Tapos na ko sa kasaysayang sinulat natin sa pagtatapos ng Agosto. At ngayong kailangan kitang paliparin tulad sa tutubing napatid sa patibong ng isang bata, hindi kita malilimutan.

Salamat sa malalamig na gabi ng Setyembreng ating pinagsaluhan. Pina-ibig mo ako ng wagas at lubos. Iibig akong muli. Mas wagas at higit na lubos.

Maraming salamat. Panibagong simula, lumipad ka.